Wczoraj wieczorem Mission: Impossible – Dead Reckoning miało premierę w Cannes przy pięciominutowej owacji na stojąco. Jednak według niektórych uczestników, kilku widzów niemal zasnęło podczas pokazu.
Ósma odsłona serii Mission: Impossible zyskała uznanie w dużej mierze dzięki oszałamiającym akrobacjom wykonanym ponownie przez samego Toma Cruise’a. Premiera stała się pełnowymiarowym widowiskiem, w którym przed rozpoczęciem filmu na żywo wystąpiła orkiestra 40 muzyków, grająca kultowy motyw przewodni serii.
Publiczność była zachwycona efektami wizualnymi, ale długi czas trwania filmu wyczerpał niektórych widzów, według krytyków. Podczas ostatniego aktu — gdzie Cruise wykonuje akrobacje graniczące z zagrożeniem życia — niektórzy uczestnicy podobno mieli problemy z utrzymaniem się na nogach. Kilku nawet opuściło Palais des Festivals w połowie filmu, tłumiąc ziewanie.
Podczas owacji na stojąco Cruise położył rękę na sercu i skinął głową z wdzięcznością. On i reżyser Christopher McQuarrie wymienili się pocałunkami i podziękowaniami z Zoe Saldaną i Marco Perego-Saldaną. Kamery uchwyciły pełną gwiazdorską obsadę filmu, w tym Simona Pegga, Angelę Bassett i Hayley Atwell.
„Mission: Impossible 8” – Czy warto obejrzeć? Są pierwsze recenzje
Pojawiły się pierwsze recenzje Mission: Impossible – Dead Reckoning , a krytycy są pod dużym wrażeniem:
-
Metacritic : 72 na 100
-
Rotten Tomatoes : Mocne 89% pozytywnych recenzji
Największe atuty filmu leżą w jego wybuchowej akcji: dzikich pościgach samochodowych, oszałamiającej choreografii walki i niezapomnianej scenie dwupłatowca. Krytycy zgadzają się, że Tom Cruise nie tylko wykonuje akrobacje — on wciela się w Ethana Hunta.
Mimo to jest kilka uwag krytycznych. Recenzenci zauważają przeciążenie postaciami — zwłaszcza nowicjuszami — i uważają, że fabuła złoczyńcy Gabriela jest raczej płytka. A jak pokazał Cannes, długi czas trwania filmu może być wyzwaniem dla niektórych widzów.
Ostateczny werdykt?
Opinie na temat finału są podzielone. Niektórzy uważają, że nie jest to najbardziej satysfakcjonujące zakończenie, podczas gdy inni widzą w nim godne pożegnanie sagi Ethana Hunta.
