Fani klasycznej telewizji opłakują śmierć Johna Eimena — rudego, piegowatego dziecięcego aktora, który wystąpił w najbardziej uwielbianych serialach lat 50. i 60. XX wieku.
Jak poinformowała rodzina Eimena w rozmowie z The Hollywood Reporter , jego kariera rozpoczęła się przez przypadek.
Eimen zmarł w piątek w swoim domu w Mukilteo w stanie Waszyngton, po tym jak we wrześniu zdiagnozowano u niego raka prostaty.
Urodzony w Chicago w 1949 roku, Eimen rozpoczął swoją drogę do Hollywood niespodziewanie. Po tym, jak jego rodzina przeprowadziła się do Los Angeles, agent talentów odwiedził jego klasę w pierwszej klasie i od razu zwrócił uwagę na jasnowłosego sześciolatka.
„Miałem absurdalnie jaskrawoczerwone włosy i piegi – typowy amerykański dzieciak” – wspominał w programie The Jeff Dwoskin Show .
Agent poprosił o kontakt z jego rodzicami i od tego momentu rozpoczęła się jego kariera aktorska.
Eimen szybko przeszedł z ról drugoplanowych do ról mówionych. W pamiętniku dla magazynu „TV Party” napisał:
„Byłem związany z telewizją od szóstego roku życia… Zaczynałem jako statysta w takich serialach jak „Ozzie i Harriet” , „Leave It to Beaver ” , „Milioner” , „Kawaler do wzięcia ” i „Petticoat Junction ”.
Fani serialu „Leave It to Beaver”
pamiętają go jako jednego z kolegów z klasy Beavera Cleavera – pojawił się nawet w pilocie serialu. Z rozrzewnieniem wspominał czas spędzony z Jerrym Mathersem i Tonym Dowem, nazywając ich „naprawdę miłymi facetami”.
Jego wspomnienia z tamtego okresu były ciepłe i serdeczne; pochwalił nawet rodzinę Nelsonów z „Ozzie i Harriet” za ich autentyczną życzliwość.
W latach 60. Eimen pracował nieprzerwanie, występując m.in. w filmach „Strefa mroku” , „Lassie” , „Furia” , „Wendy i ja” i wielu innych. W 1959 roku został nawet twarzą jednej z pierwszych reklam mleka Carnation Instant Milk z „mlecznymi wąsami”.
Wydawało się, że jest na dobrej drodze do wielkiego przełomu, gdy obsadzono go w roli syna Jane Wyman w planowanym serialu Desilu, Dr. Kate . Ale kiedy Wyman się wycofał, projekt upadł. Eimen zniósł tę porażkę z godnością.
Jego najbardziej ikoniczną rolą była rola kadeta Monka Robertsa w filmie „McKeever i Pułkownik” . Serial trwał tylko jeden sezon, ale pozostawił trwałe wrażenie – zainspirował nawet twórców gier planszowych i innych gadżetów. Eimen był zachwycony, że ludzie wciąż o nim pamiętają.
Życie poza Hollywood.
Dojrzewając, Eimen odszedł od aktorstwa na rzecz muzyki i teatru. W Valley Junior College studiował u boku przyszłych gwiazd, takich jak Ed Begley Jr. i Michael Richards („Kramer”), których głęboko podziwiał. Muzyka zabrała go w różne zakątki świata – od klubów kolacyjnych w Beverly Hills, przez garażowy zespół ze Stanleyem Fafarą („Whitey”), aż po występy u boku Sonny’ego i Cher.
Randka w ciemno całkowicie odmieniła jego życie. Po poznaniu japońskiej studentki o imieniu Midori, Eimen udał się do Japonii, poślubił ją podczas ceremonii shintoistycznej i spędził tam dekadę. Uczył angielskiego, występował co tydzień jako wokalista i gitarzysta, występował w telewizji i tłumaczył komiksy dla wydawnictwa Kodansha, doskonaląc swój japoński.
Z Morza Beringa w przestworza.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych w 1985 roku, pracował na trawlerach-przetwórniach na Morzu Beringa, zanim dołączył do dużej kancelarii prawnej. Następnie, gdy linie lotnicze Northwest Airlines szukały stewardes mówiących po japońsku, Eimen złożył podanie i został zatrudniony.
Spędził 25 lat latając na trasach międzynarodowych, nazywając to jedną z największych radości swojego życia:
„Mogłem podróżować po świecie z rodziną – to była najwspanialsza część”.
Eimen cenił swoje aktorskie dzieciństwo i był wdzięczny, że uniknął pułapek, w które wpada wiele młodych gwiazd. „Jestem taki szczęśliwy, że to nie ja!!!” – napisał kiedyś.
Johna Eimena przeżyli żona Midori, z którą przeżył 51 lat, synowie Daniel i Chris oraz wnukowie Lucas i Oliver. Trwają przygotowania do nabożeństwa żałobnego.
Dla pokoleń, które dorastały oglądając „Leave It to Beaver” i klasyczne programy telewizyjne, jego odejście zamyka pewien rozdział — ale niewinność i urok, które wniósł na ekrany, żyją w każdej powtórce.
