Królowa Małgorzata II z Danii urodziła się 16 kwietnia 1940 r., zaledwie tydzień po inwazji nazistowskich Niemiec na Danię. Pierwsza z trzech córek następcy tronu Fryderyka i następczyni tronu Ingrid (która później została królem Fryderykiem IX i królową Ingrid), ma dwie siostry: królową Annę-Marię z Grecji, która straciła męża Konstantyna II w styczniu 2023 r., oraz księżniczkę Benedyktę z Danii.
Wstąpienie Małgorzaty na tron było zaskoczeniem, gdy była jeszcze nastolatką. W 1953 r. zmiana w duńskiej konstytucji pozwoliła kobietom dziedziczyć tron, stawiając Małgorzatę przed męskimi krewnymi — gdyby prawo się nie zmieniło, tron przypadłby jej wujowi, księciu Knudowi.
Gdy Małgorzata została królową w 1972 r., stała się zaledwie drugą królową Danii w historii – pierwszą była Małgorzata I, która władała Danią, Norwegią i Szwecją w XIV i na początku XV wieku.
Przed koronacją Margrethe prowadziła pełne życia życie. Dorastała w Kopenhadze w apartamentach w Pałacu Amalienborg, uczęszczała do prywatnej szkoły miejskiej, a nawet spędziła rok w North Foreland Lodge w Hampshire w Anglii. Następnie studiowała archeologię na Uniwersytecie Cambridge i nauki polityczne na Uniwersytecie w Aarhus, a także uczęszczała na Sorbonę i London School of Economics. Margrethe biegle włada pięcioma językami: duńskim, angielskim, francuskim, szwedzkim i niemieckim.
Poza obowiązkami królewskimi Margrethe zawsze miała głęboką pasję do sztuki. Projektowała znaczki, kostiumy teatralne i scenografie, a także nadal ma wystawy osobiste w Danii.
W latach 60. Margrethe przyjęła styl życia bohemy. Podróżowała ze swoimi kuzynkami, księżniczką Astrid z Norwegii i księżniczką Małgorzatą ze Szwecji, do Hollywood, gdzie poznały największe gwiazdy tamtych czasów, w tym Elvisa Presleya, Deana Martina i Jerry’ego Lewisa.
Zdrowy tryb życia nie był priorytetem dla młodej księżniczki i wyrobiła sobie nawyki, które nie były zbyt zdrowe. Oboje jej rodzice byli palaczami i zapoznali ją z papierosami. W swoich pamiętnikach wspomina, że zaczęła palić w wieku 17 lat: „Mój ojciec i matka palili, gdy dorastałam. Pewnego dnia zapytali mnie, czy chcę papierosa. Właściwie od tego momentu paliłam”.
Palenie stało się regularną częścią jej wizerunku i wywoływało publiczne oburzenie, gdy widziano ją palącą w miejscach publicznych, zwłaszcza w obecności dzieci i wnuków. Pozostawała obojętna, mimo próśb o rzucenie nałogu. Gdy pojawiły się problemy zdrowotne i lekarze nalegali, by przestała, po prostu odpowiadała: „Jestem już tak stara, że nie ma znaczenia, czy palę, czy nie”.
Jednak po operacji kręgosłupa w wieku 83 lat królowa ostatecznie rzuciła palenie.
Królową Małgorzatę często porównywano do zmarłej królowej Elżbiety II, a podobieństwa są oczywiste: obie królowe wstąpiły na tron w zmieniających się okolicznościach, obie panowały przez dziesięciolecia i obie wywarły silne wrażenie swoimi wyjątkowymi osobowościami. Inną wspólną cechą jest ich oddanie mężom.
Małżeństwo Margrethe z francuskim dyplomatą Henrim de Laborde de Monpezat trwało ponad 50 lat. Poznali się w Londynie na oficjalnej kolacji w ambasadzie Francji i utrzymywali swój związek w tajemnicy aż do oficjalnych zaręczyn. Henri oświadczył się, wręczając pierścionek z dwoma dużymi kwadratowymi diamentami, z których każdy symbolizował ich wieczną jedność. Para pobrała się 10 czerwca 1967 r., a Margrethe miała na sobie koronkową suknię, która należała do jej babci, księżniczki Małgorzaty z Connaught, oraz tiarę z duńskiej kolekcji królewskiej. Pomimo przepychu ceremonia była krótka, trwała zaledwie 20 minut, zgodnie z prośbą panny młodej, aby uniknąć formalności. Henri, który został księciem Henrikiem, uczył się przysięgi po duńsku z szacunku dla swojej nowej rodziny. Mieli dwójkę dzieci: następcę tronu Fryderyka (obecnego następcę tronu) i księcia Joachima.
Przez całe panowanie Małgorzata cieszyła się ogromnym poparciem ze strony ludu, a jej wskaźnik aprobaty często sięgał 80%. Jednak kilka lat temu trafiła na pierwsze strony gazet z powodu kontrowersyjnej decyzji o modernizacji monarchii poprzez pozbawienie dzieci jej młodszego syna — Mikołaja, Feliksa, Henryka i Ateny — tytułów książąt i księżniczek. Ten ruch zszokował zarówno naród, jak i jej własną rodzinę. Małgorzata później przeprosiła swoich krewnych, ale podkreśliła swoją odpowiedzialność za zapewnienie, że monarchia dostosuje się do czasów. W rezultacie książę Joachim ogłosił plany przeprowadzki do Waszyngtonu, DC, wraz ze swoją żoną, księżniczką Marią, aby objąć nową rolę w ambasadzie duńskiej.
