Matka trójki dzieci jest krytykowana przez magnata za podróżowanie na kursach handlowych, ale wszystkie jego żale zostają zignorowane, gdy pilot wita ich i składa niezwykłe oświadczenie, jakby to było dla niej.
„Och! Nie możesz okrutnie handlować! Czy to tutaj zmuszasz ją do siedzenia? Miała pani lepsze zajęcie, panienko! Matka trójki dzieci zbliżała się do swoich sąsiednich miejsc z pomocą stewardesy, a Louis Newman jęknął.
Obsługa przeprosiła i dała mu bilety w swojej uprzejmej odpowiedzi. Nie jesteśmy w stanie zmienić faktu, że pani Debbie Brown i jej dzieci otrzymały te miejsca. Chciałbym zapytać, czy byłoby idealnie, gdyby pani nam pomogła.
„Pani, pani nie rozumie! Mam ważne spotkanie z ekspertami finansowymi z zagranicy. Nie mogę sobie pozwolić na utratę tego kontraktu, ponieważ jej dzieci będą ciągle gadać i wydawać dźwięki!
„Panie.” Debbie przerwała obsłudze, gdy ta zaczynała. „Wszystko w porządku. Jeśli inne osoby są skłonne zamienić się miejscami z moimi dziećmi i mną, mogę usiąść gdzie indziej. Dla mnie to nie jest problem.
„To wcale nie jest, proszę pani!” krzyknęła artystka. „Ma pani prawo tu być, skoro zapłaciła pani za sytuację, w której się znalazła! Nie ma znaczenia, czy ktoś to uwielbia, czy nie, i proszę pana” powiedziała, odwracając się, by skonfrontować się z Louisem, „chciałabym, żeby pan poczekał do końca podróży”.
Bogaty biznesmen Louis Newman był rozczarowany, że kelner odrzucił jego prośbę, ale bardziej rozczarował go fakt, że musiał zająć stanowisko po tandetnie ubranej kobiecie w samolocie, która najwyraźniej nie miała miejsca na lekcji zawodu.
Po tym, jak pomogła swoim dzieciom nieruchomo usiąść na krzesłach, matka usiadła obok niego. Odwrócił twarz i założył AirPods, aby zachować strategiczny dystans od wciągnięcia w dyskusję.
Lot wystartował jak poprzednio, pod warunkiem, że procedura wejścia na pokład się zakończyła i wszyscy zajęli swoje miejsca. Dzieci zaczęły ćwierkać z zapałem, gdy samolot wystartował, ponieważ Debbie i jej dzieci po raz pierwszy podróżowały klasą biznes. Stacey, jej córka, krzyknęła: „Mamo!” „Patrz, startujemy na finał! Optymizm!”
