Claudia Cardinale, pochodząca z Tunezji włoska aktorka, znana z filmów Lampart 8,5 i Różowa Pantera , zmarła w wieku 87 lat.
Z karierą trwającą sześć dekad, Cardinale zyskała sławę w złotej erze włoskiego kina, współpracując z legendarnymi reżyserami, takimi jak Federico Fellini i Luchino Visconti. Zmarła w Nemours we Francji, otoczona dziećmi, jak potwierdził jej agent Laurent Savry. „Pozostawia po sobie dziedzictwo kobiety wolnej i pełnej inspiracji, zarówno pod względem osobistym, jak i artystycznym” – powiedział agencji AFP.
Urodzona w Tunezji w kwietniu 1938 roku, w sycylijskiej rodzinie, Cardinale wygrała konkurs piękności w wieku 16 lat, zdobywając tytuł „najpiękniejszej Włoszki w Tunisie”. Nagroda ta zaprowadziła ją na Festiwal Filmowy w Wenecji, gdzie reżyserzy i producenci zachęcali ją do poświęcenia się aktorstwu – ścieżce, którą niechętnie wybrała zamiast marzenia o zostaniu nauczycielką.
Jej wczesna kariera napotkała trudności. Jako nastolatka padła ofiarą napaści seksualnej, a kiedy podczas kręcenia filmu odkryła, że jest w siódmym miesiącu ciąży, doradzono jej, aby urodziła potajemnie w Londynie. Przez lata przedstawiała swojego syna Patricka jako młodszego brata. Cardinale później przyznała, że to on zainspirował ją do kariery filmowej, ponieważ chciała być niezależna i zapewnić mu byt.
Choć biegle mówiła po francusku, arabsku i sycylijsku, jej akcent początkowo uznano za nieodpowiedni do włoskiego kina, co doprowadziło do dubbingu jej głosu. Międzynarodową sławę zdobyła w 1963 roku dzięki nagrodzonym Oscarem filmom Felliniego „8 1/2” i „Lampartowi ” Viscontiego . Pogodzenie ról w obu filmach wiązało się z podróżami między Sycylią a Rzymem i częstym farbowaniem włosów – Visconti chciał, żeby była brunetką, Fellini preferował blond.
Cardinale pracowała również w Hollywood, grając w filmach Blake’a Edwardsa ” Różowa Pantera” i Sergio Leone ” Pewnego razu na Dzikim Zachodzie” , dzieląc ekran z takimi aktorami jak Henry Fonda i Charles Bronson. W tym czasie udawała nawet romans z Rockiem Hudsonem, aby pomóc mu ukryć swoją orientację seksualną, wyjaśniając później, że bycie otwartym gejem w Hollywood może oznaczać koniec kariery.
Uznawana za „uosobienie powojennego europejskiego glamouru” Cardinale z rozrzewnieniem wspominała słowa aktora Davida Nivena: „Claudio, jesteś, obok spaghetti, największym wynalazkiem Włoch”.
Po rozstaniu z producentem Franco Cristaldim na początku lat 70., nawiązała dożywotnią współpracę z reżyserem Pasquale Squitierim, z którym miała córkę, również o imieniu Claudia. Kontynuowała karierę aktorską do osiemdziesiątki, występując w szwajcarskim serialu telewizyjnym Bulle w 2020 roku.
Doceniona za swoją działalność na rzecz praw kobiet, Cardinale została mianowana Ambasadorką Dobrej Woli UNESCO w 2000 roku i otrzymała nagrodę za całokształt twórczości na Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2002 roku. Rozmyślając o swojej karierze, powiedziała: „Przeżyłam ponad 150 żyć: prostytutki, świętej, romantyczki… każdego rodzaju kobiety i to cudowne mieć taką możliwość, by zmienić siebie”.
Minister kultury Włoch Alessandro Giuli uhonorował ją tytułem „jednej z najwspanialszych włoskich aktorek wszech czasów”, chwaląc ją jako symbol włoskiego wdzięku.
