Uczniowie szydzili z nową nauczycielką, chcąc złamać jej ducha, ale po kilku minutach wszystko się zmieniło.
Uczniowie 10 klasy zasłynęły tym, że gonili swoich nauczycieli literatury. Jedna odeszła w ciągu miesiąca; druga poszła na urlop macierzyński okres. Dlatego, gdy weszła nowa nauczycielka — młoda, spokojna, schludnie ubrana, — uczniowie wymienili rozsądnymi poglądami: „Ona też długo nie wytrzyma”.
Od samego początku sprawdzali ją.
„Otwórz swoje notesy”, – zaczęła.
„My nic nie zabrali ze sobą!” – krzyknął jakiś głos z tyłu, a śmiechem.
„Być może będą cię widzieć, zanim starać się uczyć?” – съязвил inny.
” Anna, ” spokojnie powiedziała.
Znowu chichot.
Ktoś szepnął: „Fajne babcine okulary” – i włączył idiotyczne, ryk ze swojego telefonu.
Poleciały samoloty z papieru. Wyli ТикТоки. Jeden student nawet mruknął na tyle głośno, aby usłyszała: „To co, będzie płakać, jak ostatnim razem?”
Ale Anna nie drgnęła. Ona cicho przysiadł na krawędzi biurka i cicho mówi.
„Nie zawsze była nauczycielką”, – zaczęła.
„Zaledwie rok temu pracowałam w dziecięcym oddziale onkologii. Większość z nich była w twoim wieku. Wszystko, czego chcieli, to szansa, aby skończyć szkołę. Oni дорожили poezji, książek, nawet tych, którzy po prostu z nimi rozmawiał „.
W pokoju zrobiło się cicho.
„Tam był 17-letni chłopiec. Miał mięsak, i nie mógł już mówić. Dlatego jesteśmy razem czytali. Nawet gdy nie mogłem ruszać rękami trzymał książkę.”
’Chciałbym pokochać książki wcześniej” – powiedział kiedyś. „Wszystko, czego teraz pragnę, to usiąść w normalnej klasie — bez kroplówek”.
Cisza.
„Dziewczynka z sąsiedniego korytarza marzyłam, żeby dostać się do szkoły. Po prostu usiąść za prawdziwą perłę”.
„Ale to ty … растрачиваешь dar, o którym modlili się. Zachowujesz się tak, jakby świat ci coś winien.
Wstała, poprawiła okulary i spokojnie otworzyła książkę wizyt.
„Nie będę błagać, czy żałować ciebie. Wiem, co to znaczy. Dalej, jeśli chcesz wiedzieć wszystko sam”.
