Gdy lot 417 wylądował na lotnisku docelowym, kapitan Aleksiej Morozow, doświadczony kierowca z dwudziestoletnim stażem, jak zwykle, zgasiłem silnik i przekazał zarządzanie zakresie załodze. Wszystko szło zgodnie z planem, aż jego wzrok przypadkiem nie padł na jednego z pasażerów, odbywających się obok okna.
Mężczyzna niósł bagaż podręczny, o niczym nie wiedząc, ale kapitan zamarł. Ten człowiek był jego wierną kopią — w najdrobniejszych szczegółach. Ta sama linia podbródka, kolor oczu i nosa. On patrzył na swoje żywe odbicie, tylko ubrana w cywilne ubranie.
Aleksiej zawołał siostrę stewardessę i wskazując na pasażera, szepnął:
„Poproś go, żeby zatrzymać się na chwilę. Powiedz, że mam do niego pytanie. Ale bądź ostrożny.
Озадаченная stewardessa dogonił mężczyznę, wyjścia i powiedziała:
„Przepraszam, proszę pana, kapitan poprosił cię poczekać chwilę. Chodzi o sprawdzenie niektórych dokumentów”.
„Oczywiście” – odpowiedział mężczyzna, zaskoczony wzruszając ramionami.
Kapitan wszedł do kabiny. Jego twarz zbladł, kiedy zobaczył swojego sobowtóra. Chciał coś powiedzieć, ale obcy wyprzedził go.
Ciąg dalszy 👇👇
Kapitan samolotu zauważył człowieka, który był dokładnie taki, jak on, i po kilku minutach okazało się coś strasznego
„Co tu się dzieje …” – zapytał mężczyzna.
„To ja powinienem cię o to pytać”, – powiedział Aleksiej.
Mężczyzna przedstawił się:
„Jestem Igor Sokolov. Jestem historykiem, nauczycielem i często latam na konferencji. Jesteśmy podobni jak dwie krople wody”.
Na chwilę zapanowała cisza. Następnie Aleksiej zaproponował:
„Chodźmy do pokoju nauczycielskiego i porozmawiamy. To coś dziwnego”.
W pokoju personelu wymienili dokumentami. Różne nazwiska, różne daty urodzenia, ale u obu stwierdzono jedno i to samo miejsce urodzenia — Вяземск, Chabarowsk krawędzi.
„Wychowałem się w domu dziecka”, – powiedział Igor. „Nie znał swoich rodziców. Znalazłem kilka starych papierów, ale były prawie нечитабельны”.
Aleksiej poczuł, jak wewnątrz niego wszystko zamarło.
„Ja też wychował się w sierocińcu … W tym samym mieście.
„Myślisz, że… bliźniaki? – Zapytał Igor.
Alex skinął głową.
„Być może. Nas można rozdzielić po urodzeniu. To się zdarzało. Szczególnie w latach 80-tych. Domy dziecka były przepełnione, wpisy niekompletne. Może jakiś personel medyczny postanowił nas rozdzielić, aby ułatwić adopcję „.
„Albo…” Igor nie. „Być może to nie przypadek”.
„Co masz na myśli?”
„Studiuję tajne eksperymenty, prowadzone w ZSRR. Niektóre dokumenty wskazują, że w latach 70-tych i na początku lat 80-tych w chabarowskim kraju przeprowadzono badania genetyczne. Bliźniaki używali do nauki teorii 'psychologicznej synchroniczności’. Czasami umieszczano ich w różne rodziny, aby obserwować ich rozwój”.
Kapitan samolotu zauważył człowieka, który był dokładnie taki, jak on, i po kilku minutach okazało się coś strasznego
„Myślisz, że jesteśmy częścią tego eksperymentu?”
„Może powinniśmy zrobić test na DNA?”
Kilka tygodni później wyniki testu DNA potwierdziły: byli biologicznymi braćmi-bliźniakami. Jeden był kapitanem, drugi historykiem. Los podzieliła je na tysiące kilometrów, ale sprawiła, że w niebie — na tym samym samolocie.
Postanowili razem iść w Вяземск, aby spróbować znaleźć ślady swojej prawdziwej rodziny… i być może odkryć prawdę o tym, dlaczego ich drodze od samego początku rozeszły się.
