Kiedy ktoś naprawdę pasjonatem swojego zawodu, zatrzymać go staje się praktycznie niemożliwe — on nadal się uczyć, rozwijać i dążyć do doskonałości. Dr Alla Ilyinichna Левушкина, wspaniały chirurg z Riazań, całym sercem zawarte jest ten duch.
Jej historia jest głęboko poruszająca, — ona pozostała wierna swojej pracy, ratując życie, aż do swoich ostatnich dni.
Ala urodziła się w Riazaniu w 1927 roku, wychowały ją matka-nauczycielka, ojciec, który pracował лесничим. Zainteresowanie medycynie ma skłaniał ciocia, lekarz.
Ciekawe, że Alla początkowo chciała zostać geologa, ciągnęło ją do dreszczu od badań i pokonania wyzwań natury. Ale jej kurs zmienił się całkowicie po przeczytaniu „Notatek lekarza” Wincentego Вересаева. Ta książka budzi się w niej pragnienie, aby zajmować się medycyną. „Zawód lekarza wymaga stałego uczenia się i rozwoju”, – pewnego dnia powiedziała.
Nawet podczas trudów wojennych Alla nie rezygnowała ze swoich marzeń o zostaniu chirurgiem. Pojechała do Moskwy pochodzić do szkoły medycznej, ale na początku jej odmówiono z powodu braku miejskiego zezwolenia na pobyt. Zamiast tego, zapisała się na studia pedagogiczne, ale rok później, z niewielką pomocą, w końcu dostałam się na medycynę.
Jej studenckie lata były ciężkie. Często głodny, żywiąc się minimalną ilością jedzenia. Później sprawy potoczyły się trochę lepiej — czasami możemy pozwolić sobie ciasta czy słodycze” – wspominała.
Na trzecim roku Alla początku asystować znanego chirurga Borysowi Петровскому, który później został ministrem zdrowia. Ze względu na jej miniaturę ciała musiała stanąć na stołku podczas operacji, czym się zajmowała całą swoją karierę. Jej koledzy pieszczotliwie nazywali stolec jej „wózkiem”, ogłaszając przed zabiegami: „Wózek jest gotowy!”
Po studiach zaczęła praktykę medyczną w Tuwie, ale później wróciła w Gdynia, aby pracować w służbie sanitarnej lotnictwa. W jednym przypadku jej nawet musiała dotrzeć do pacjenta, przedzierając się przez stado wilków.
Później ona specjalizowała się w proktologii — dziedzinie, która w tym czasie nadal był nowy i niepopularna. Przez cztery miesiące stała się jedynym проктологом w regionie i odegrała ważną rolę w tworzeniu pierwszego w Riazaniu проктологического oddziału.
Dr Левушкина poświęciła medycynie prawie 70 lat. Niestety, zmarła w styczniu 2020 roku w wieku 92 lat, pozostawiając po sobie dziedzictwo niezachwianą zaangażowania i współczucia.
Była nie tylko wspaniałym lekarzem była jasne, inspirujące i nieskończenie oddany człowiek. Niech pamięć o nim żyje w niezliczonych wcieleniach, których ona dotknęła.
