Zoltán Nagy spędził wiele lat za granicą, ale kiedy poczuł potrzebę powrotu do domu, kwestia miejsca zamieszkania stała się dla niego istotna. Opcje tymczasowego schronienia u krewnych lub wynajęcia domu nie przypadły mu do gustu, ponieważ jego marzeniem był własny kąt, najlepiej w objęciach natury, gdzie mógłby cieszyć się jej spokojem i śpiewem ptaków.
W swoich poszukiwaniach Zoltan zatrzymał się na obrzeżach małego miasteczka Bekes. Tam znalazł stary dom, który miał około stu lat.
Stan tego budynku, delikatnie mówiąc, pozostawiał wiele do życzenia. Krewni próbowali odwieść Zoltana od kupna tego „śmieci”, ale on był nieugięty i kupił.
Remont domu okazał się dla Nada i jego żony dużym przedsięwzięciem, kosztującym tyle, ile cena zakupu. Para zdecydowała się udekorować wnętrze w przytulnym wiejskim stylu.
Zoltan cenił prostotę i funkcjonalność, dlatego w jego odnowionym domu nie było miejsca na nadmiar.
Ściany pomalowano na świeżo biały kolor, a pasiaste dywany harmonijnie wyglądały na podłodze. Meble były drewniane, w bogatym brązowym odcieniu, co nadawało domowi szczególnego uroku i przytulności.
I tak, gdy ci sami przyjaciele, którzy wątpili w jego decyzję, odwiedzili Zoltana, ich zdziwienie nie miało granic. Po dawnej „stodole” nie pozostał żaden ślad, a na jej miejscu stała urocza i gościnna rezydencja.
